Kettingmateriaal en kettingsamenstellingen
Normen voor ketting en componenten
De EN 818-serie behandelt kortschalmige hijskettingen en kettingsamenstellingen, met eisen voor onder meer afmetingen, mechanische eigenschappen, warmtebehandeling, proefbelasting, minimale breukkracht en markeringen. De EN 1677-serie beschrijft gesmede stalen componenten zoals topschakels, verbindingsschakels, hijshaken en inkortvoorzieningen. Wanneer kettingmateriaal deel uitmaakt van een losneembaar lastopnamemiddel kan ook EN 13155 relevant zijn.
De zwakste component bepaalt het geheel
Een veilige kettingsamenstelling is geen willekeurige combinatie van onderdelen. Grade, nominale kettingmaat, koppeling en capaciteit moeten compatibel zijn. De component met de laagste WLL begrenst de complete samenstelling. Ook het aantal parten, de gekozen aanslagmethode en de werkhoek beïnvloeden de toegelaten belasting. Gebruik alleen goedgekeurde inkortvoorzieningen en leg een ketting nooit in een knoop om de lengte aan te passen.
Identificatie en traceerbaarheid
Een identificatieplaatje of duurzame markering moet de noodzakelijke capaciteits- en herkomstgegevens leesbaar houden. Certificaten, inspectieverslagen, herstellingen en eventuele vervangingen horen aan de unieke samenstelling gekoppeld te blijven. Onderdelen zonder betrouwbare identificatie mogen niet op basis van uiterlijk of maat worden verondersteld compatibel te zijn.
Inspectie en afkeur
Controleer kettingcomponenten op rek, slijtage, vervorming, scheuren, inkepingen, corrosie, beschadigde borgingen en warmte-inwerking. Let op uitgerekte schakels, vervormde haken en abnormale speling in verbindingen. Overbelasting, schokbelasting en contact met agressieve stoffen kunnen de eigenschappen aantasten. Bij twijfel wordt de volledige samenstelling buiten dienst gesteld en door een bevoegde persoon beoordeeld.








